Beleef Vrienden op de Fiets

Zo mooi kan het zijn!

Het is alweer jaren geleden, maar ik vergeet het nooit meer. Mijn man Adrie en ik bikkelden tijdens de Elfstedenfietsroute flink tegen de wind in (op eigen kracht, hoor). Na 92 kilometer reden we dan ook met onze tong op onze schoenen St Jacobiparochie binnen. Een heel gewoon dorpje bovenin Friesland.
Lawaai van een botsauto-attractie kwam ons tegemoet. Links een dichtgespijkerde Chinees, rechts een smoezelig snackbarretje en voor ons een oliebollenkraam.

Hm, dat zag er nog niet echt veelbelovend uit voor onze lege magen.
De gastheer en gastvrouw woonden verderop in de straat, een statige laan met bomen en vooroorlogse degelijke huizen.

“Ga maar eerst lekker douchen om bij te komen. Enne, lusten jullie ook groentesoep met zelfgedraaide balletjes? Een echte maaltijd kan ik jullie helaas niet voorzetten, want wij eten altijd tussen de middag warm. Sorry daarvoor.”

Nou, niks geen excuses nodig, hoor. Zo’n onthaal is wat je nou precies wenst na een pittige tocht bij aankomst in een dorp zonder fatsoenlijke horeca. We mochten aan de gedekte tafel plaatsnemen en hadden met zijn vieren een gezellig gesprek over van alles en nog wat.

Bij het vlatoetje maande onze gastvrouw ons voorzichtig om niet te veel te treuzelen, want ze wilde ons uitnodigen voor het ringsteken in de straat en dat begon al over een kwartier. Alle buren stonden al op straat en ook zij ontvingen ons als oude bekenden.

De volgende morgen ontbeten we met aardbeien uit eigen tuin en andere lekkernijen. En de bijdrage? Die vulden we nog een beetje aan en kwam terecht in het potje voor het leprozenproject van hun dochter in Nepal...

Conclusie: Logeeradressen zijn grootse Vrienden (red)

Monique van Hoogstraten

...

Op een ochtend word ik gebeld, een wandelaarster wil graag dezelfde dag overnachten. Sorry, dat komt slecht uit op zo'n korte termijn. Ik heb baliedienst in het museum dus ben best laat thuis. Ik verwijs haar naar de andere Logeeradressen. De teleurstelling is duidelijk merkbaar. Ze had al wat pogingen gedaan.

Grrr... dat voelt toch zo vervelend!

Op mijn werk komt een vrouw met rugzak munten vragen voor een kluisje. Ik weet niet waarom, maar vraag haar: "ben jij Ria van "Vrienden op de fiets" die voor vanavond een slaapplek zoekt?"

Ja, en ze heeft nog steeds niks gevonden. Dus ga ik door de knieën.

Weer thuis improviseer ik een maaltijd als ik me goed herinner heeft ze zelf haar bed opgemaakt. Het wordt gezellig.

De volgende dag bij het weggaan geeft ze een pakje. Wat leuk. Een heel lief handgeborduurd kussentje. Het is al meer dan vfij jaar geleden, maar het kussentje zie ik elke dag. Het ligt op mijn ondergoed!

Hoe leuk is het toch om Logeeradres voor Vrienden op de Fiets te zijn...? Heel leuk!

Helga Hofmans

De wereld een beetje mooier maken

Telkens als wij bij een 'Fietsvriendenadres' aankomen worden we BLIJ van de gastvrijheid en het fijne mensencontact met een volslagen onbekende 'soortgenoot' die ons binnenlaat in haar/zijn privéleven.

In deze wereld waarin de mensheid zich steeds onnatuurlijker en agressiever gedraagt, is iedere VODF-ontmoeting een weldaad.

Hoe fijn om dan weer te beseffen dat er nog zulke mooie sociale, warme verbindingen tussen (groepen) mensen zijn.

VODF maakt de wereld een beetje mooier.

Walter Tuerlings

Foto: Louis Noblesse

Efficient inpakken kun je leren!

"We hebben het wel moeten leren. Op fietsvakantie gaan. De eerste keer was tijdens corona, op de e-bike. Voor onze trip naar Friesland hadden we net mooie fietstasjes gekocht maar die bleken eigenlijk te klein voor alles wat we mee wilden nemen. Dus... een dikke rolkoffer bovenop de bagagedrager. Met enige schaamte fietsten we van huis weg. Maar vooral feest. De vakantie begint al bij het dichtslaan van het tuinhekje achter je.

We kiezen voor de Zuiderzeeroute en rijden van Utrecht naar Friesland. We logeren niet elke dag bij Vrienden op de Fiets, want niet iedereen wil gasten hebben vanwege corona. De horeca is vaak op slot en we zitten regelmatig te kleumen onder een dekentje op een koud terras...

In de jaren daarna trekken we het hele land door. Zonder rolkoffer, maar met efficient ingepakte fietstassen. En we slapen bij Vrienden op de Fiets.
Bijvoorbeeld in een stokoude caravan bij een boer waar de wc best smerig was en 100 meter lopen. We konden ook niet douchen. De boer had 'interessante theorieën' over het klimaat. Maar ach, we waren weer een ervaring rijker. Wel fijn om bij het volgende Logeeradres weer te kunnen douchen...

Oja, we vertrokken ook een keer van huis toen het stortregende. Best deprimerend om bij huis al je regenpak aan te moeten trekken. Ik overweeg de auto te pakken. Op fietsvakantie met de auto…kan dat? Misschien dat onze zoon de auto kan ophalen op het eerste logeeradres?

Mijn man is echter onverbiddelijk; ik ga fietsen. Omdat gescheiden opstarten wel erg ongezellig is, haal ik bakzeil en hijs me in het regenpak. En weet je wat het gekke is? Als je eenmaal fietst in de regen, valt het reuze mee. Zoals een vriendin van me zegt: 'Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding.'

Vrienden op de Fiets stelt je elke keer weer voor verrassingen. De ene keer klikt het uitstekend en de andere keer wat minder. Maar ook dat is een ervaring waar je achteraf hartelijk om lacht.

We verkneukelen ons al op onze volgende fietstocht. Waar gaat de reis dit jaar naar toe? Zeeland met veel water? Twente met boerderijen en het coulisselandschap of toch maar Drente met zijn hunebedden? We weten het nog niet.

Een luxeprobleem want Nederland heeft zoveel moois om per fiets te verkennen."

En wandelend ook trouwens... (red.)

Els Vegter & Wick Swart (foto's en verhaal)

Thuis bij vreemden

Deze tekst in ons 'gastenboekje' zegt alles over de basis van Vrienden op de Fiets...

Annie van Dijk

Brandveiligheid en accu's

"Nu we het toch over dat opladen hebben. Ik las dat er ook een soort van ‘isolatiezakken’ zijn. Als je daar je accu in doet, kun je ‘m wel veilig opladen. Geen idee of dat zo is, maar ik ga op zoek en bestel er dan twee. Nog mooier zou natuurlijk zijn als fietsers die zelf meenemen.

Nelleke Muelink

Naschrift redactie
Wij hebben even voor je gezocht, Nelleke.
En inderdaad, bij de ANWB kun je een accutas kopen die niet alleen beschermt, maar ook brandveilig is...
Hier een linkje.

Ik heb altijd mijn eigen koffie mee

Ik ben een beetje verslaafd aan goeie koffie als ik uit bed kom. En als ik heel eerlijk ben: bij een deel van de Logeeradressen is het ontbijt geweldig maar de koffie niet te.. zzzuipen, haha. Ik drink het wel hoor, natuurlijk, maar ja. Daarom heb ik tegenwoordig altijd mijn eigen eenpersoons koffiemaatje bij me, met eigen cupjes. Ik hou nou eenmaal van stevige koffie als ik wakker word. Dus dat apparaatje zit altijd in een van mijn tassen en hij is het gesjouw en het geld meer dan waard!

Elly Putter

Check je bedden zelf :)

Al ruim 10 jaar ontvangen wij Vrienden op de fiets.

Elke morgen is onze vraag: Goed geslapen?
En altijd was het antwoord: Uitstekend/goed.

In 2018 sliepen we vanwege de verbouwing een tijdje zelf in de logeerkamer.
U begrijpt het al...

Dat logeerbed was helemaal niet goed! We rolden steeds naar elkaar. Dat is soms leuk, maar niet altijd.

Na de verbouwing direct een nieuw matras gekocht voor de logeerkamer.

En nog steeds vragen we elke ochtend: Goed geslapen?
Het antwoord is onveranderd.

Onze conclusie:
Vrienden zijn en blijven altijd aardig…

Onze tip: check zelf af en toe of je bedden nog wel lekker slapen. ;-)

Willem Nederpelt

Creatief met eigenspierkracht

Toen we deze fiets net hadden waren de buren bezorgd of het wel goed met ons ging. Want zo’n tandem wordt ook wel gebruikt voor minder valide mensen.
Maar wij vinden het gewoon erg gezellig om zo samen te fietsen!
Het was wel even wennen om voorop te zitten en je helemaal over te geven aan degene die stuurt. En als we een lange tocht maken dan ruilen we ongeveer om het uur van plek.
We hebben altijd veel bekijks én ook altijd iets om over te praten met voorbijgangers! Erg leuk.
In de tas onder de voorstoel kan behoorlijk wat bagage. En met twee tassen aan de bagagedrager erbij, kunnen we er ook mee op vakantie. Dus dat doen we graag!
En dan slapen we natuurlijk bij Vrienden op de Fiets... want Logeeradressen kijken nooit ergens van op.

TIP: kijk ook eens naar andere manieren om op eigen spierkracht een meerdaagse tocht te maken. ;-)

Peter & Annet Vierhuis

Dilemma!

Wat doe je als een Vriend met een rolkoffer komt logeren?