Ton Leeuwrik was één van de vijf gelukkigen die het vernieuwde Ziltepad mochten lopen.
Hoe kwam je erbij?
“Puur toeval. Ik kwam een verhaaltje tegen op LinkedIn. De organisatie zocht wandelaars die als eerste het nieuwe Ziltepad wilden wandelen. Eén voorwaarde: je moet het hele pad in een keer wandelen, 22 etappes. Ik zat een beetje op een keerpunt van mijn leven, want midden in de overdracht van ons familiebedrijf en dat kost me moeite.”
Waarom werd je gekozen?
“Het Ziltepad kregen veel aanmeldingen. Na een voorselectie werd ik gebeld door Ruth van de organisatie voor een nadere kennismaking, daarna kreeg ik te horen dat ik mee mocht doen. Yes! Ik was blij, maar dacht ook: ‘hoe ga ik dat doen? Ik heb vroeger veel bergtochten gemaakt, maar de laatste jaren nauwelijks meer gewandeld.”
En, hoe was het?
“Wennen. Ik had een wat oude, zware rugzak uit 1986 en startte in Den Helder. Binnen een half uur had ik al last van mijn bovenbenen. Toen twijfelde ik wel even, maar ik gaf natuurlijk niet op.”